Kinderen
-
Mama is er gewoon
Hoera! Een meisje! Er is een lief achternichtje geboren en dat houdt de gemoederen in huis flink bezig. De kist met knutsels ligt vol tekeningen van baby’s en mama’s met dikke buiken. Ondertussen doen de meiden hun best om de aardverschuiving in de familieverhoudingen te snappen. Mijn grote zus (hun tante) is nu ineens oma. Mijn kleine nichtje is nu mama. Dat die kleine uk mij nu oudtante heeft gemaakt, daar hebben we het maar niet over. Geboren “De baby bij Heleen is nu geboren hè, mam?”, begint mijn vierjarige. “Ja boef, we gaan er snel een keer naartoe,” antwoord ik. “Jurre was ook geboren. Ik ging hem de hele tijd kusjes geven.” Even later: “Mam, ik ben toch ook geboren?” “Dat klopt schat. Jij zat ook in…
-
You are so, so loved!
Harry Potter, ik ben geen fan. En dat is zacht uitgedrukt. De boeken komen mijn huis niet in. Wel heb ik alle films mogen aanschouwen. Een relatie is tenslotte geven en nemen niet? 😉 Van alle uren film heb ik niet heel veel onthouden. Maar er is één scene die nog altijd op mijn netvlies staat. Harry krijgt een flashback, waarin hij zijn moeder Lily ziet. En wat Lily daar zegt tegen dreumes Harry in zijn bedje, ben ik nooit vergeten: “You are so loved. You are so, so loved. Be safe. Be strong!” Ordinary Wednesday Vandaag ben je exact 15 maanden bij ons. Geen gedenkwaardig jubileum-moment, maar gewoon een ‘ordinary Wednesday’. Je dribbelt door de kamer alsof het jouw paleis is. Je klimt op de bank, staat met je pamperbillen…
-
Ik zie, Ik zie, wat jij niet ziet
We zitten aan tafel, met dampende bordjes ‘pasta met rode saus zonder dingetjes’ voor onze neus. En een bakje vla voor het nog steeds hongerige bekkie in de kinderstoel. De meisjes doen tussen de happen door ‘ik zie, ik zie, wat jij niet ziet’. Papa, je moet niet doodgaan! Ik strooi kaas over Elin’s pasta, als ze ineens zegt: “Papa, je moet niet doodgaan hoor! En als je dat wel doet, dan…” Ze kan haar zin niet goed afmaken, maar de onmacht is door de felheid van haar stem goed hoorbaar. Slik. Mijn meisje van zeven, onze kleine serieuze denker. Ze heeft een paar dagen laten bezinken wat we haar verteld hebben,…
-
Je krijgt er zoveel voor terug
“We krijgen gezinsuitbreiding. Twee dit keer,” zeg ik tegen Alex. Aan de andere kant van de carkit blijft het angstvallig stil. Ik besef dat ik iets uit te leggen heb. Al maanden kwam het onderwerp met enige regelmaat ter sprake; gaan we ervoor of niet? Ik was voor, het zou zo leuk zijn voor de meisjes… Manlief had zo zijn bedenkingen. En hij wist ook niets van mijn stiekeme bezoekje. Impulsbesluit Toen ik het schuurtje binnen kwam en die kleine pluizenbolletjes zag rondhuppen, heb ik in een impuls besloten. Drie weken later arriveerden er twee lieve hangoortjes, Iejoor en Fluffy. Ze hoorden meteen helemaal bij het gezin. De dochters waren dolblij!…
