Flink chagrijnig zak ik op bed. Voor de tweede avond op rij verloopt het bedritueel waardeloos. Niks voorlezen, liedjes en rustige gesprekjes. In plaats daarvan klinkt er gemopper en gewaarschuw. Nummer 1 en 3 gebruiken de alom bekende trucjes. Nummer 2 heeft gisteren bij een vieze sloot gespeeld, met als gevolg een arm onder de jeukbulten. We hebben er daardoor samen al een slapeloze nacht op zitten. En ik verwacht niet dat deze nacht veel beter wordt. Frustraties Waarom die frustraties, vraag ik mezelf af. Ze heeft toch echt jeuk, ze kan er niets aan doen? Het antwoord borrelt meteen op, want ik ken het inmiddels.  Ik.ben.er.gewoon.klaar.mee. Meteen daarna volgt het…