Kijk es mama! De maan! En ook licht! Heb je het licht gezien?’ Ik loop met mijn drietal vanaf de opvang richting de auto, als Jurre deze woorden roept en naar boven wijst. Ik kniel naast hem en zie dat hij gelijk heeft. Het is ijskoud en kraakhelder, dus de maan is al goed te zien, met een grote stralende ster ernaast. Die tien seconden daar met mijn peuterzoon zijn tien zeldzame seconden deze maand. Tien seconden kijken naar het licht. Tien seconden stilte in de decemberchaos. Decemberblues De decemberblues voel ik flink dit jaar. De feestmaand is zoveel moeilijker zonder Alex. Naast de feestdagen zijn alle drie mijn kids…