Lieve Alex, Het was gisteren Vaderdag en het was gek, zó gek. Jouw kinderen verwenden hun bonuspapa. Ik was dankbaar voor hem en de wederzijdse liefde tussen hem en onze kinderen. We hadden het niet beter kunnen treffen. Maar waar ik gisteren trots was, ben ik vandaag (naast heel druk op het werk) enorm verdrietig. Want er waren geen lieve cadeautjes voor jou. Ja, die waren er wel, die liggen inmiddels op jouw graf. Er is wel een blauw gestreepte tuinstoel en een campingtafel in een holle ruimte. Er is beton, veel beton. Een kale fundering en mondkapjes tegen het stof. Mijn haar is grijzer dan ooit. Ik staar naar…