Blog
-
Een emmertje positiviteit graag!
“I am sick of trying to stay positive,” slinger ik snikkend richting mijn collega. Ze krijgt er tranen van in haar ogen. En mijn eigen tranen lijken de laatste dagen ook niet op te drogen. Positief blijven De afgelopen jaren leefde ik in de ‘positief-blijven-modus’. Als iets tegenzat, pakte ik mijn vaatdoek en mijn emmertje positiviteit uit de trapkast. Alle ellende even opdweilen, dan kon ik er weer tegen. Alleen nu het slechte nieuws dit keer mijn man betreft, lijkt dat niet meer te lukken. Visgraatvloer Met een emmertje positiviteit verwerkte ik het overlijden van mijn moeder en schoonvader. Dat we in die periode ook nog eens in een verhuizing en verbouwing zaten, hielp niet echt. Terwijl ik waakte bij mijn…
-
In mijn handen of in Zijn handen?
Control-freak “Ik vind het te ver gaan om mezelf een control-freak te noemen,” zeg ik tegen mijn vriendin. We zitten samen op de bank met allebei een zelfgebrouwen latte macchiato. Die is eindelijk eens goed gelukt! Een luide schaterlach volgt. “Neeee hoor Peet, dat snap ik. Maar je hebt wel graag de touwtjes in handen, geef maar toe. En die kids van jou weten ook wel wat ze willen.” Ze heeft gelijk, helaas. Ik reik nog naar het bakje chocolaatjes op tafel, om wat extra tijd te hebben voor het bedenken van een reactie, maar ontdek dat de inhoud van het schaaltje al is verdwenen in een peutermaagje. Met een…
-
Schitteren in de shit
Ik zit in het vliegtuig naar Barcelona, met naast mij een collega. Op weg naar ons vierdaagse event dat we jaarlijks organiseren. Slechts een paar dagen geleden viel er een pakketje op de mat. Van mijn vriendin Daniëlle, het boek #Powertalks voor mama’s, dat zij schreef. “Tof!” Dacht ik. “Die gaat mee in de handbagage!” Sta op en schitter Terwijl mijn collega rechts van mij zich buigt over haar boek, vis ik #Powertalks uit mijn laptoptas. ‘Sta op en schitter’, lees ik na een paar pagina’s. ‘Ga in Gods licht staan en Laat Gods licht zien door jou heen.’ Mijn linkerbuur stopt zijn Engelse boek in zijn tas en is vervolgens druk bezig…
-
Je krijgt er zoveel voor terug
“We krijgen gezinsuitbreiding. Twee dit keer,” zeg ik tegen Alex. Aan de andere kant van de carkit blijft het angstvallig stil. Ik besef dat ik iets uit te leggen heb. Al maanden kwam het onderwerp met enige regelmaat ter sprake; gaan we ervoor of niet? Ik was voor, het zou zo leuk zijn voor de meisjes… Manlief had zo zijn bedenkingen. En hij wist ook niets van mijn stiekeme bezoekje. Impulsbesluit Toen ik het schuurtje binnen kwam en die kleine pluizenbolletjes zag rondhuppen, heb ik in een impuls besloten. Drie weken later arriveerden er twee lieve hangoortjes, Iejoor en Fluffy. Ze hoorden meteen helemaal bij het gezin. De dochters waren dolblij!…
-
Ga tot de mier
Zodra de zon een beetje zijn best gaat doen, komen ze tevoorschijn: de mieren. Parallel daaraan krijg ik de enorme drang om ze per direct allemaal te vernietigen. Spinnen of ander insectengespuis, daar heb ik geen problemen mee. Maar mieren? Daar krijg ik letterlijk de kriebels van. Elk jaar vind ik wel weer een nieuw middeltje om uit te proberen om ze te verdelgen. Vakantie in eigen land De vakantie in eigen land deze zomer bleek de ultieme mieren-uitdaging. Manlief had een dag eerder de vouwwagen al opgezet, zodat ik met ons kroost in een gespreid bedje zou komen. Dat lukte, maar met een paar duizend ‘huisdieren’ extra. Trots marcheerden…
-
Waren ze maar tien jaar jonger
We zingen met zijn drieën in de auto mee met ‘Aardappels met chocola’, het favoriete liedje van dit moment. Totdat er ineens een ietwat benauwd stemmetje van mijn zesjarige klinkt. “Mam, ik miste Oma al zo erg. En nu is Opa ook al dood.”“Ja, helemaal dood. In de kist,” voegt kleine zus er voor de volledigheid aan toe. Ik slik. En hoop dat ze de tranen die spontaan in mijn ogen springen niet zien via de achteruitkijkspiegel. “Ja, meisje. Ik mis Oma en Opa ook heel erg,” weet ik er nog uit te brengen. Zwanger Ondertussen denk ik aan de woorden van de verloskundige een paar minuten geleden. “Ik hoop…
-
Quality time
Je hoort het advies soms vaker dan je lief is: “Zorg voor quality time.” Tijd met God, tijd voor jezelf of met je partner, maar ook met je kinderen. Helemaal mee eens dat het belangrijk is, maar het is makkelijker gezegd dan gedaan. Jaloers Jaloers ben ik soms, op die mama’s en papa’s die op de sociale kanalen van die überschattige selfies met hun kroost plaatsen. Hashtag #evenlekkersamenoppad of #qualitytimemetmijnschatje. Allereerst heb ik een grondige hekel aan selfies waar ik zelf op sta. Die van anderen vind ik overigens doorgaans erg vermakelijk. Bovendien geven die leuke happy kiekjes me soms ook het gevoel dat ik de enige ben bij wie die…
